Pagini, pagi Jumaat.
Pagi ini Maq rindu Puteh.
Selalu bila maq buat kerja didapur waktu waktu macamni, Puteh akan mengiau bila dengar suara maq. Walaupun Puteh dah minum susu, dia akan terus mengiau. Puteh nak maq senantiasa pegang Puteh.
Maq terpaksa berhenti buat kerja sekejap bila Puteh tak berhenti mengiau. Bila maq datang dan belai Puteh, Puteh akan hidu bau tapak tangan maq, jilat jilat jari maq. Sambil tu kaki Puteh akan panjat telapak tangan maq. Kadang kuku Puteh yang halus dan tajam jugak terkena kulit tangan maq, tapi maq biarkan..
Kemudian maq akan balut badan Puteh dengan tuala , kadang Puteh tenang, kadang Puteh memberontak juga nak lepaskan diri.
Maq akan terus usap kepala Puteh perlahan lahan sambil pujuk Puteh suruh tenang. Kemudian Puteh terus perlahankan suara. Manja je berbunyi sambil letakkan kepala dicelah jari jemari maq. Rupanya Puteh nak tidur ditelapak tangan maq. Bukan sekali tapi setiap hari Puteh nak macamtu. Kadang Puteh lena kat dada maq.
" Puteh dengar bunyi jantung maq tak? "
Maq selalu tanya Puteh hehe padahal Puteh tak jawab pun, Puteh tidur je sambil berdengkur. Malas nak layan maq agaknya hehe.
Maq pegang Puteh pun tak boleh lelama sebab maq taknak biasakan Puteh tidur macam tu. Maq takut terbiasa. Bila Puteh dah lena, pelahan lahan maq letak Puteh dalam kotak. Maq akan pastikan warmpad tu masih hangat untuk Puteh selesa tidur. Kain alas tak basah, kalau basah, maq akan tukar kain alas baru. Maq nak sangat Puteh tidur selesa dalam kotak tu..
Masa maq pergi undangan yasin haritu, maq pesan Puteh jangan nangis duduk rumah, maq pergi sekejap je nanti maq balik. Maq suruh Puteh tidur. Tapi ayah cakap, Puteh nangis jugak hehe ayah bagi susu, Puteh minum sikit je. Nangis dan terus nangis. Ayah bukan tahu nak pujuk Puteh pun.
Selesai majlis yasin, maq cepat cepat balik sebab maq tahu Puteh nanti takut sebab rumah sunyi. Rupanya betul, maq masuk je rumah Puteh tengah riuh mengiau. Tapi bila maq panggil Puteeeeeh.. Puteh terus masuk dalam tuala dan tidur semula.. Lena pulak tu hehee..
Selesai maq buat semua kerja rumah, baru Puteh bangun dan mengiau lagi. Maq tahu Puteh haus.
Maq tanya Puteh, Puteh nak "yak ke? ". Maq lap wet tisu kat dubur Puteh.. Pelahan lahan. Haaa..betul Puteh berak. Najis yang tak lembik tak keras tapi beketul ketul. Sumpah! Masa ni maq tak rasa geli pun dengan najis Puteh tu. Padahal maq memang sensitif bau busuk busuk ni. Maq lap pelahan lahan sampai bersih. Semua ni maq belajar dari google dan youtube, sebab baby meow sebaya Puteh tak tahu nak berak. Kalau ibu Puteh ada,mesti dia yang buatkan semua ni untuk Puteh. Alhamdulillah, Puteh diam je bila maq buat semua tu. Lepas minum, Puteh tidur.
Puteh senang maq nak uruskan. Minum tidur, minum tidur kemudian berak kencing. Itu je kerja Puteh selama disamping maq.
Tapi pada hari ke 10 Puteh dengan maq, lepas berak, Puteh terus lesu.. Maq tak tahu kenapa. Maq belai Puteh, Puteh bersuara lemah. Maq hulur susu dibibir Puteh, Puteh menolak. Puteh tidur je sepanjang haritu.
Maq sedih.. Maq risau..
Kalau sebelum ni 2 jam sekali Puteh mengiau nak susu, lepas kejadian hari ke 10 tu, Puteh langsung tak nak susu. Maq tanya Puteh kenapa? Maq usap usap badan, maq gosok perlahan perut dan kepala Puteh, tapi Puteh cuma mengiau lemah.
Maq makin sayu.. Haritu Kuning dan Itam pun buat macamni kat maq sebelum mereka tinggalkan maq..
" Puteh.. Jangan pergi dulu, maq nak tengok mata Puteh terbuka dulu. Maq nak sangat tengok mata Puteh yang cantik tu. "- itu bisik maq kat telinga Puteh. Tapi masa tu Puteh diam je, Puteh tidur sambil tahan sakit agaknya.
Pagi hari ke 11 - " Puteh minum sikit je tadi " - itu kata Aida sebelum dia keluar pergi kerja. Maq cakap takpa, nanti maq beri lagi..
Dari pukul 8-12 , Puteh minum sekali je, itu pun sikit sangat. Maq picitkan air masak guna picagari kat bibir Puteh. Tapi Puteh taknak. Puteh cuma nak baring atas tapak tangan maq sampai lelap.
Maq cuma mampu menangis. Pujuk Puteh minum. Ye Puteh minum jugak, tapi sikit sikit.
Pagi hari ke 12- pukul 4.00 am, maq kejut Puteh untuk susu, Puteh bangun lemah. Masih mengiau cari tapak tangan maq. Hidu bau jari jemari maq. Jilat lembut kulit tangan maq. Maq lap air kencing Puteh. Maq bagi Puteh minum air masak suam sikit sikit kat Puteh,kemudian Puteh tidur semula.
8.00 pagi - Puteh tidur. Tak nak minum pun susu yang Aida buat. Maq cakap kat Aida, kita redha je apa jadi kalini. Kita dah buat apa yang kita mampu. Kita dah usaha sedaya upaya kita. Kalau pengakhirannya adalah pergi, kita kena relakannya.
Aida diam...
9.00 pagi - kat rumah cuma maq dan Puteh. Tetiba Puteh mengiau kuat, maq stop buat semua kerja. Maq usap perut Puteh, kepala Puteh. Puteh cuba untuk bangun nak panjat telapak tangan maq tapi Puteh tak mampu, Puteh lemah sangat sangat. Maq usap badan Puteh, supaya Puteh tenang. Puteh baring, kemudian nak bangkit semula cari bau telapak tangan maq. Hidu lagi bau jari jemari maq..
Puteh... Maq kelu ,maq tak tahu nak buat apa lagi. Maq takda ilmu apa pun bila Puteh sakit macamni.😭
Bila maq tengok Puteh dah lemah sangat sangat, Maq cakap, kalau Puteh dah sakit sangat, Puteh pergilah dengan tenang. Maq tak sanggup tengok Puteh tahan sakit macamni lama lama.
Allah.. Allah.. Allah.. ( kesedihan paling teruk maq rasa pagi tu)
Airmata maq menitis nitis atas bulu Puteh yang gebu tu. Bila maq gerak ketempat lain Puteh mengiau lagi. Bila maq dekat, Puteh senyap..
Lama keadaan macamni berulang ulang. Sambil masak maq cuma mampu panggil,
Puteh.. Puteeeh ..sabar ye sayang..
Airmata maq jangan kira macamana masa ni, Allahhu pedih sangat.Sengaja maq panggil nama Puteh berulang ulang sebab maq nak Puteh tahu maq ada je dengan Puteh kat dapur tu temankan Puteh sambil maq memasak.
 |
| Maq beritahu kepada semua orang |
12.00 tengahari - maq siap kemas ,siap masak. Maq dah sediakan makanan tengahari untuk Aida yang akan balik rehat nanti. Suara Puteh dah tak kedengaran lagi.. Maq pegang Puteh. Badan Puteh dah keras. Tapak tangan dan kaki Puteh dah sejuk. Puteeehhh...
Allahhuakhbarrrrr... 😭
Maq tarik nafas maq panjang panjang dan hembus perlahan lahan..
Allahhhh...
Itu je yang maq mampu sebut masa tu. Nama itu je yang maq mampu panggil saat tu..
 |
| Inilah penenang untuk puteh. Sambil buka penutup bekas susu tu, suara puteh terjerit jerit mengiau. Maq akan cakap, sabarrr.. Sabar... Heheee. Tapi disebabkan maq kurang ilmu, maq tak paham mana satu 'penenang' yang sesuai untuk baby seusia puteh, akhirnya puteh tinggalkan maq jugak. |
Mungkin orang akan anggap maq terlalu beremosi dalam keadaan macamni. Tapi jujur maq kata, bila maq dah sayang, mustahil maq akan lupa. Malah ia akan buat maq rindu..
Maq rindu Puteh...
Biarlah orang nak kata apa, yang pasti Puteh dan lain lain dah buat maq kenal tentang bagaimana kelebihan mahluk mahluk ciptaan Allah yang ada diatas muka bumi ini. Allah maha pencipta. Allah maha penyayangi, Allah maha mengetahui.
*Takbir*❤